Oranje Nationaal als bruggenbouwer

In de zeventiger jaren kwamen er steeds meer bezoekers naar de Gondelvaart met een auto. Daar moesten parkeerplaatsen voor worden gezocht. Eerder ging dat nog langs de weg, maar dat kon zo niet blijven. Daarvoor werden boeren gevraagd een stuk land beschikbaar te willen stellen. Er moest dan een inrit zijn voor de auto’s en ook een aparte uitgang om terug naar de weg te lopen. Dat looppad was dan meestal enkele houten dragline schotten. Aan de Beetsterdyk was dat het laatste stuk land voor de brug langs de Skânsstrjitte, dat toen van Sipke van der Bij was.

Aan de Braksdyk was dat het stuk land, achter de boerderij van IJpe van der Velde. Maar dan de Wjitteringswei, waar een parkeerplaats moest komen voor de auto’s die vanaf Akkrum kwamen en dat waren er heel veel, zoveel zelfs, dat in 1975, toen de George Baker Selection hier kwam optreden, er een file op de weg richting Akkrum stond tot bijna op de nog enkelbaans rijksweg. Dat risico wilde de groepscommandant Jan van Nieuwenhoven van de Rijkspolitie uit Grou niet lopen, dus moest er bij de volgende gondelvaart een sneller toegang tot het parkeerterrein komen. Hij kwam dat ons persoonlijk op de vergadering vertellen tijdens de bespreking van het draaiboek.

Er was nog geen Fjûrlânswei. Wel een verhard weggetje naar de drie boerderijen die nu aan het begin van de Fjûrlânswei staan. Dat was geen doorgaande weg, enkel een pad naar de drie boerderijen. Dat pad werd tot dan toe gebruikt als toegang pad voor de auto’s en als looppad naar het dorp. Dus moest er voor de inrit van auto’s vanaf Akkrum een nieuwe grotere toegang gemaakt worden, waar het verkeer vlotter naar het parkeerterrein kon rijden. Om de bruggen te bouwen mochten wij houten schotten gebruiken van Knol, maar die lagen dat jaar op hun werk in Jirnsum.

Dus op een zaterdagmorgen met trekker en grote kar van Dick van Leeuwen naar Jirnsum om die te halen. Hendrik Brouwer ging met een mobile kraan mee om de zware schotten op de kar te laden. Helaas kreeg de kar op de terugweg, een lekke band. Gelukkig was Louw Visser thuis en die wilde met een vrachtauto de schotten wel ophalen en naar Boarn brengen.

Er was dat weekend feest in Jirnsum en wij stonden met de kapotte kar vlak bij “De Twee Gemeenten” op de nieuwe rondweg van Jirnsum, te wachten op Louw. In de “Twee Gemeenten” was het matinee in volle gang, dus dat verkortte ons wachten op een prettige manier. Na alle oponthoud was er aan het eind van die middag toch nog een mooie brede brug gelegd, waar automobilisten snel op het parkeerterrein konden komen, zoals de politie dat had gevraagd.

Het was zaterdagmiddag vijf uur geworden en wij maakten ons klaar voor een nazit na gedane arbeid, toen de kraanmachinist nog één schot iets wilde verplaatsen. En toen ging het jammerlijk mis, de balken waar de schotten op lagen konden het zware gewicht van de kraan niet dragen. Maar het was wel vijf uur geweest, zodat het toch tot maandagavond duurde voor de brug gerepareerd werd. Nieuwe balken hadden wij die zaterdagmiddag toch ook niet meer kunnen halen.

Hans Brandsma

Anderen bekeken ook

Menu